ความแตกต่างอย่างยิ่ง

เมื่อมองไม่พบ สบตาไม่เคยเห็น
ยอมเลือดเย็น เข่นฆ่าความรักน้อยๆ
เพราะรักที่ว่านั้น ห่างไกลเกินใจจะคอย
เวลาเหลือน้อย ไม่อาจปล่อยใจไหลหลง

ความแตกต่างอย่างยิ่งสิ่งหนึ่ง
สิ่งซึ่ง ไม่อาจนำสู่ความมั่นคง
หยุดคิด หยุดใคร่ ปลดปลง
อย่าส่ง ความรู้สึก ถึงเธอ

ตัดใจ หยุดใจ เก็บใจ
ปิดห้อง จองจำใจ หยุดเพ้อ
ความจริง ฉันยังละเมอ
คิดเก้อ เธอไม่มอง ต้องเศร้า

ความแตกต่างอย่างยิ่ง
เป็นสิ่งที่ควรหยุดเขลา
มัวพร่ำ ทัวเพ้อถึงเขา
ใจเราช่างงี่เง่า เกินบรรยาย

เกินบรรยาย…อยากให้เราห่างกันมากกว่านี้ เราจะไม่มีที่พิงฝาแล้วนะ เกิดมาตัวเท่ามหาคะวาย ทำไมตายกับคนบุคลิกอย่างนี้ เรื่อยเลย จะหยุดอย่างไรไหว เข้ามาใกล้ มาใกล้อย่างนี้ ไม่มีเวลาพักสักที หนีไปไหน จะหนีไปไหน อย่างไรดี

Tsunami

Why why why

I hate to feel this way.
It was over. over over over

How could I fall for him?
Such was a shame.
I kept telling myself.
This is impossible.
Let time heal my heart.
I don’t need a heart surgeon.
Let it bleed till there’s no more blood
till the end of a heart’s way
I will be OK.
Don’t you come close to me ever again!

Back off, dude!

A little pair of red, fate wood

You said to me, “Use those to ensure the fate stick come true,”

and so I did follow your sweet little lips.

They did not make me feel better, bastard.

Now I miss you more and more

Trying to recall the time we had togather

as if they would make me feel better

Though you are not here

and never will.

Like two separated pieces of the little

red, fate wood I picked.

Would you yourself tell me

what can we be and leave

the wood alone?

I prayed I wished for you.

Is it you my heart has been waiting for

all along?