ฉันล้างรถทั้งคัน ด้วยฟองสบู่ละเอียด หอมสะอาด
เขียนบนผิวรถเป็นภาพรอยยิ้มของเธอ
ชำระฝุ่น ล้างคราบสบู่ ให้เช้งวับ เสียดายรอยยิ้มกริ่ม
ลงน้ำยาขัดเคลือบสี เธอหยุดหลอกหลอนใจ
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป
ลืมคิดถึงเธอ
ตกเย็นเกิดอาการ
และไม่มีงานหนักๆให้ทำ
ก็เลยเพ้อ เฮ้อ…
Advertisement
Like this:
Be the first to like this post.
The URI to TrackBack this entry is: http://novembersun.wordpress.com/2009/11/28/%e0%b8%ad%e0%b8%ad%e0%b8%81%e0%b8%81%e0%b8%b3%e0%b8%a5%e0%b8%b1%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b9%80%e0%b8%9e%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%98%e0%b8%ad/trackback/
RSS feed for comments on this post.