ความแตกต่างอย่างยิ่ง

เมื่อมองไม่พบ สบตาไม่เคยเห็น
ยอมเลือดเย็น เข่นฆ่าความรักน้อยๆ
เพราะรักที่ว่านั้น ห่างไกลเกินใจจะคอย
เวลาเหลือน้อย ไม่อาจปล่อยใจไหลหลง

ความแตกต่างอย่างยิ่งสิ่งหนึ่ง
สิ่งซึ่ง ไม่อาจนำสู่ความมั่นคง
หยุดคิด หยุดใคร่ ปลดปลง
อย่าส่ง ความรู้สึก ถึงเธอ

ตัดใจ หยุดใจ เก็บใจ
ปิดห้อง จองจำใจ หยุดเพ้อ
ความจริง ฉันยังละเมอ
คิดเก้อ เธอไม่มอง ต้องเศร้า

ความแตกต่างอย่างยิ่ง
เป็นสิ่งที่ควรหยุดเขลา
มัวพร่ำ ทัวเพ้อถึงเขา
ใจเราช่างงี่เง่า เกินบรรยาย

เกินบรรยาย…อยากให้เราห่างกันมากกว่านี้ เราจะไม่มีที่พิงฝาแล้วนะ เกิดมาตัวเท่ามหาคะวาย ทำไมตายกับคนบุคลิกอย่างนี้ เรื่อยเลย จะหยุดอย่างไรไหว เข้ามาใกล้ มาใกล้อย่างนี้ ไม่มีเวลาพักสักที หนีไปไหน จะหนีไปไหน อย่างไรดี

Tsunami

Why why why

I hate to feel this way.
It was over. over over over

How could I fall for him?
Such was a shame.
I kept telling myself.
This is impossible.
Let time heal my heart.
I don’t need a heart surgeon.
Let it bleed till there’s no more blood
till the end of a heart’s way
I will be OK.
Don’t you come close to me ever again!

Back off, dude!

A little pair of red, fate wood

You said to me, “Use those to ensure the fate stick come true,”

and so I did follow your sweet little lips.

They did not make me feel better, bastard.

Now I miss you more and more

Trying to recall the time we had togather

as if they would make me feel better

Though you are not here

and never will.

Like two separated pieces of the little

red, fate wood I picked.

Would you yourself tell me

what can we be and leave

the wood alone?

I prayed I wished for you.

Is it you my heart has been waiting for

all along?

The night we met twice

ท่ามกลางผู้คน
บนทางซับซ้อน คดเคี้ยว
เราพยายามเดินเลี้ยว หนีไป
พยายามให้เส้นทางทอดออกไป ให้ไกล
แต่ทำไม ทางก็พาเราเจอกัน
อีกครั้ง เราเองสงสัย เกิดขึ้นได้อย่างไร
แยกจากกันอีกครั้ง ก็ยังไม่ทำให้เราหนีทัน
จากกันอีกครั้งคืนนั้น อยากจากกันนานๆ
เพื่อทดสอบแรงธรรมชาติ
ใครจะคิดถึงใครมากกว่ากัน

Bowling in the Wind

เธอคือลมจากแอร์อุณหภูมิพอดี
ปรับไว้ที่สวิงให้กระจายความเย็น
เธอร่าเริงสนุกสนานโลดเล่น
ทำอากาศร้อนให้ผ่อนคลาย

พบเธอกับลูกกลมๆกลิ้งๆ
เธอมากับหญิงที่เธอหมาย
แต่เธอแอบหว่านเสน่ห์วายร้าย
ทำวุ่นวายให้เข้าใจไปเกินเลย

เธอก็เหมือนมนุษย์ยุคกิ๊ก
ฉันล่ะ sick of negotiation
หมดเวลาที่จะมานั่งแอบฝัน
แม้เคยเผลอหวั่น จะไม่ fall for you

Lost Luck

Dear Mr. Unlucky,

It took  me weeks to recover from the funky heartbreak thing. How come I never knew you could have been married. Oh, boy, oh, BOY! I hate this when it happened to me!  The world just got ten tsunamis on shore and my love for you was swallowed to the deepest of the very blue ocean. Did I have a wrong idea, or you intentionally did this to me? You were giving me an eye, weren’t you?

Now, I am awakened.

yours confusingly,

Little Blue Book

Lucky Love 01

Dear Mr. Lucky,

I have made a big mess sending you a gift and that dumb e-mail letter. I wish you didn’t receive anything from me. It was an embarrassing moment when I thought of me doing this shameful thing. I hope the campus mail broke down forever so that you never knew what mail was in your box. Also, I wish you didn’t flip open the sticky note, neatly put inside the blue LOVE BOOK, and saw my e-mail written on the back of it. I am now with my sense. I don’t really know who you are but have fallen for you already.

Yours insanely,

Pretty

จดหมายรัก

เพลงประกอบภาพยนตร์ เดอะ เลตเตอร์ จดหมายรัก

“เมื่อจดหมายนี้ได้ ไปถึงซึ่งมือของเธอ
ข้อความต่อจากนี้ จะแทนใจฉัน ที่มันพร่ำเพ้อ

จากวันนั้นที่ฉัน ได้พบสบตาของเธอ
จวบจนวันสุดท้าย ฉันยังประทับใจเสมอ

ที่ฉัน นั้นได้รัก กับคนที่ดีเช่นเธอ
ถึงแม้จะสั้นนัก กับเวลาที่เราได้เจอ

ต่อจากนี้คนดี หากเธอเหงาเมื่อไหร่
โปรดอ่านจดหมาย ที่แนบความรัก ไว้แทนกำลังใจ

ที่ฉัน นั้นได้รัก กับคนที่ดีเช่นเธอ
ถึงแม้จะสั้นนัก กับเวลาที่เราได้เจอ

หากคิดถึงเมื่อไร จำไว้ว่าฉันยังอยู่
จะห่างกันเพียงไหน ฉันจะอยู่ใกล้ แค่เธอเปิดอ่านดู

จะห่างกันเพียงไหน ฉันจะอยู่ใกล้ และจะคอยเฝ้าดู”

“ถ้าอยู่เมืองไทยไม่ได้ ก็มาอยู่ด้วยกันที่นี่ก็ได้”

ถ้อยคำนี้เป็นเรื่องเล่าจากครูบาอาจารย์วัดป่ารูปหนึ่ง ท่านกล่าวเมื่อปีที่แล้ว

สหายธรรมที่อยู่ ตปท. กล่าวอย่างนี้กับท่านจริงๆ
ด้วยเหตุอะไรหนอ ประเทศไทยจึงไม่น่าอยู่
หรือไม่น่าเป็นแผ่นดินที่พระพุทธศาสนาจะเจริญสืบต่อไปได้

ทุกอย่างล้วนอนิจจัง ไม่มีความสวยงามสงบเย็นได้ตลอดไป
อายุของเราอยู่ได้อีกอย่างมาก 30 ปี ก็บุญโข
แต่เมื่อภพชาติใหม่ หากวาสนาบารมีพาไปถึงแดนพุทธ
เราจะขอเกิดใต้ร่มโพธิญาณ บนแผ่นดินผู้นำมีธรรมนำหน้า ตราบเข้าพระนิพพาน

ออกกำลังกายเพื่อลืมเธอ

ฉันล้างรถทั้งคัน ด้วยฟองสบู่ละเอียด หอมสะอาด
เขียนบนผิวรถเป็นภาพรอยยิ้มของเธอ
ชำระฝุ่น ล้างคราบสบู่ ให้เช้งวับ เสียดายรอยยิ้มกริ่ม

ลงน้ำยาขัดเคลือบสี เธอหยุดหลอกหลอนใจ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

ลืมคิดถึงเธอ
ตกเย็นเกิดอาการ
และไม่มีงานหนักๆให้ทำ
ก็เลยเพ้อ เฮ้อ…